یئتر کی یاشاسین...

راسکولنیکوفیورورکن عجبا هاردایدی، دئیه دوشوندو. هاردا اوخوموشدوم، هانی بیر اعدام محکومواؤلومدن بیرآز اؤنجه بئله سؤیلهمیش یا دا دوشونموشدو: «یوکسک و سیلدیریم بیرقایالیقدا، آنجاق ایکی آیاغیمین سیغابیلهجهیی، دار بیر چیخینتیدا، دؤرد بیریانیم اوچوروملار، اوقیانوسلار، سونسوز بیر گئجه، سونسوز بیر یالنیزلیق و هئچبیتمهیجک فیرتینایلا ساریلمیش وضعیتده یاشاماق زوروندا اولسام و بوتون عؤمرومجه،مین ایل بویونجا، حتی سونسوزا قدر او بیر قاریش تورپاقدا دورمام دا گرکسه، اوشکیلده یاشاماق، بو آندا بیر ساعت ایچینده اؤلهجک اولماقدان داها چوخ اییدیر؟»یئتر کی یاشاسین، صیرف یاشاسین! نئجه اولورسا اولسون، آمما یئتر کی یاشاسین!..

Raskolnikov yürürken acaba neredeydi, diye düşündü. Nerede okumuştum, hani bir idam mahkumu, ölümünden birazönce şöyle söylemiş ya da düşünmüştü: 'Yüksek ve sarp bir kayalıkta, ancak ikiayağımın sığabileceği, dar bir çıkıntıda, dört bir yanım uçurumlar, okyanuslar,sonsuz bir gece, sonsuz bir yalnızlık ve hiç bitmeyecek fırtınayla sarılmışvaziyette yaşamak zorunda olsam ve bütün ömrümce, bin yıl boyunca, hattasonsuza kadar o bir karış toprakta durmam da gerekse, o şekilde yaşamak, şuanda bir saat içinde ölecek olmaktan çok daha iyidir?' Yeter ki yaşasındı, sırfyaşasın! Nasıl olursa olsun, ama yeter ki yaşasın!...

Fyodor Mihayloviç Dostoyevski-Mehmet Ali Özkan-787-2013